[Andrew Lloyd Webber] Hayal kuracak bir şeyler
Doğrusu sayın bay Webber’e çok şey borçluyum kendi adıma, eminim Broadway…
Doğrusu sayın bay Webber’e çok şey borçluyum kendi adıma, eminim Broadway…
Bizim ofisin damacanasından su doldurduktan sonra iç geçiriyor. Her seferinde…
Açıkçası çocukluğunu yaşayamayanlardan değilim. Legolarım, bebeklerim…
Bilmem. Kesin olarak bildiğim bir insanın bir insanı öldürmesine engel…
Apartman Projesi’nin RELOCATE sergisiyle, sergi mekanı olarak izleyici ile…
Deniz Gezmiş‘in doğum gününü, sokakta yürürken ismini şevkle bağıranların…
Elinde tahta bir bavul tutan on sekiz yaşındaki genç adam, garın önünde…
Berlin duvarı yıkılıyor, sosyalizm, eşitlik, özgürlük hayalleri duvarın…
Bu yazı dün akşam Fulya Sanat Merkezi’nde izlediğim Otello’yu yerin dibine batırma yazısı değil; daha ziyade AKM’nin yokluğunun bizi zorunluğu bıraktığı balenin yazısı. Otello çok mu güzeldi? Hayır değildi. Hatta hiç ummadığım kadar kötüydü. Ama bunun tek suçlusu AKM’yi bizden alanlar.